(geen titel)

door sandyseifert

Hij wil haar neuken. Dat is het enige waar hij dan ook op uit is vanavond.
Als een jonge ongetemde reu in de paringstijd zoekt hij naar zijn loopse teef. Hij weet dat ze hier is, dat heeft ze hem zelf verteld. Hij voelt dat hij begint te zweten door de menigte waar in hij zich bevindt. Bloedheet, kokendheet. Het ijle zweet gutst uit zijn poriën. Hij baant zich een weg naar de bar en bestelt een cola. Hij wil bij zijn nuchtere verstand zijn als hij haar romige billen omklemt met zijn grove handen. Hij observeert, hij observeert in de hoop een glimp van haar op te kunnen vangen. Maar ze is nergens. Waar is ze, waar is ze. ‘Niet aan haar denken goddomme, nu niet’ Want hij voelt best dat zijn bloed razendsnel de leegte in zijn broek weet vol te pompen. Hij ruikt haar, hij weet zeker dat hij haar ruikt. Die geur van onnatuurlijk zoete rozen. Als hij kort zijn ogen sluit ziet hij haar deinende haar en haar volle borsten. Hij kan haar proeven, dat weet hij zeker. Ze smaakt naar een roomijsje. Nee, naar een malse biefstuk. Of toch naar de McFlurry met crunch? De drang haar binnen te dringen wordt groter en groter. Woest komt hij overeind, en voelt een immense pijn door zijn hoofd snellen. Als hij zijn ogen opent ligt hij tussen klamme lakens en kijkt hij recht in de ogen van Pamela, zijn Muze, die op een poster boven zijn bed staat te pronken met haar wulpse lichaam.

s.seifert 2006

Advertenties