De moskee huilt

door sandyseifert

Muziek valt stil en er klinkt enkel

kermende eenzaamheid vanuit hoge minaretten.

Suikerzoete appelthee wordt kort met rust gelaten,

terwijl de stad zich doordrenkt met klaagzang.

Poëzie in vreemde tongen,

vissers die hun brood laten zwemmen.

Een moment van vreemde stilte,

binnen korte tijd weggezogen.

Het leven wordt hervat,

de eenzame man vergeten.

Istanbul.

s.seifert 2010

Advertenties