TrotseKretenVanEenPauw

ook te volgen op sandyseifert.tumblr.com

je mijmert ongeremd 
over de onaantastbare dingen
over het luchtledige in ons luchtledige
en in gedachten laat ik de touwen vieren
en mijmer met je mee

Met mijn vingertoppen teken ik landkaarten op jouw huid en weet dat mijn thuis daar ergens schuilt.

was mijn haren in je dorst

vreet mijn vingers en

tenen met ontembare vraatzucht

verstik met je bloed

hete adem

vlammend als klaprozen

langs smeulend asfalt.

in jouw ogen verdrink ik

vullen mijn longen zich met water

ik schreeuw bellen vol woorden

die in zuchten verzinken

jouw huid als een huis ik ets

namen

als in boomschors vereeuwigd

%d bloggers liken dit: